Tag Archives: recruitment

  • 0
Waarom ik het je afraad om op een secretariaat van een werving en selectiebureau te gaan werken

Waarom ik het je afraad om op een secretariaat van een recruitment bureau te gaan werken

Category:Blog Tags : 

Hallo! Mijn naam is Marijke Bakker.
Ik werk nu drie jaar op het secretariaat van een werving en selectiebureau en ik ben goed in mijn werk.

Maar vorige maand dacht ik ineens:
Ik baal ervan.
Mischien stop ik wel met dit werk.

Voordat je daar nu een oordeel op loslaat: geef me de kans om het even uit te leggen.

Ik begin bij het positieve⿦..
Ik heb een leuke werkgever. De club bestaat uit vijf enthousiaste recruiters die drie jaar geleden besloten samen bureau voor recruitment te beginnen. Ik werd aangenomen als hoofd van het secretariaat.
De branche van werving en selectie is leuk om in te werken. Als je goed bent in je werk, kun je regelen dat de juiste mensen op de juiste plek terecht komen en dat is mooi.

Een paar maanden nadat ik begonnen was sloop het er langzaam in.
Het gevoel van: ik doe het niet goed.
Ik loop met mijn werk achter de feiten aan, ik krijg niet af wat ik af moet hebben, er komen klachten over het secretariaat.

Een vervelende situatie⿦
⿦Maar ik ben niet zo iemand die dan bij de pakken neer gaat zitten. Ik bedenk gewoon hoe het zo is gekomen en hoe het dan anders kan.

En toen kwam ik er achter: het komt door al dat bellen.

Natuurlijk, bij een bedrijf dat met en voor mensen werkt zit je ook met ze aan de telefoon.
Maar dat is het nou juist. Mensen melden zich aan door op een website een formulier in te vullen of worden benaderd door onze recruiters. Daarna worden ze systematisch in een aantal stappen getoetst en beoordeeld of ze geschikt zijn voor een vacature. Dat soort dingen hoort allemaal bij het werk van de recruiters. Wij van het secretariaat checken of ze niets zijn vergeten en we doen het verdere regel-werk.
Tenminste, dat is de bedoeling.
In het echt hebben we daar vaak niet echt tijd voor en dan maken we fouten.

Dat komt eigenlijk doordat⿦
⿦de recruiters op weg zijn en ons onderweg bellen vanuit de auto, waar ze bezig zijn om hun zaken te regelen. Ze willen bellen met kandidaten in eindrondes van het selectieproces. Ze vragen ons dus continue om de nummers op te zoeken, de personen te bellen en dan door te verbinden.
Dat klinkt niet als een zware taak. Dat is het ook niet, maar het kost ons wel veel tijd en haalt ons continue uit ons werk. Want stel je voor: een recruiter heeft vier projecten onder zijn hoede, met vier kandidaten in de eindronde. Dan moet je dus 16 mensen bellen. Voor mijn gevoel ben ik daar een groot gedeelte van de dag mee bezig.

De recruiters noteren die nummers niet even zelf omdat het een hoop gedoe is om alle gegevens te vinden in ons systeem. Daar hebben ze geen zin in of geen tijd voor. Mogen wij doen. Maar de rest van ons werk blijft zo wel mooi liggen⿦.

Onze recruiters realiseren zich niet dat dat opzoeken van al die gegevens enorm veel tijd kost. Voorbeeldje: Tussen neus en lippen door vertelt één van hen dat een opdrachtgever niet alleen de cv⿿s van de personen in de eindronde maar ook die van de personen in de voorlaatste ronde wil zien. Of wij dat even willen regelen (met de nadruk op ⿿even⿝). Natuurlijk doen we dat, maar dat ⿿even⿝, dat klopt niet.

Dit lijkt een hoop geklaag over niets.
Maar voor mij is dat het niet. Ik wil gewoon mijn werk doen. Dingen goed regelen, bereikbaar zijn voor klanten en opdrachtgevers, zorgen dat een vacature wordt vervuld zodat iedereen tevreden is, mijn werk doen zonder fouten door tijdgebrek en voortdurende onderbrekingen⿦. Zo zit ik in elkaar.

Mijn baas vertelde laatst dat hij klachten krijgt dat het secretariaat slecht bereikbaar is per telefoon. Ja, vind je het gek⿦ Ik ben de hele tijd met hem en zijn collega⿿s aan de lijn omdat hij vanuit de auto allerlei dingen geregeld wil hebben en wij naar de gegevens moeten zoeken. Maar dat begreep hij niet goed. Hij ziet dit als een probleem van het secretariaat. Wij moeten gewoon ons werk doen, en multitasken hoort daarbij. Dat doen we ook, maar er zijn grenzen.

Het plezier is er voor mij nu wel af.
Ik denk er over om te gaan werken in een andere branche.
Dat vind ik een moeilijke beslissing om te nemen, ik slaap er niet goed van.

Dus nu weet je waarom ik jou dit werk afraad. Ik ga binnenkort een gesprek aan met mijn baas. Kijken hoe hij reageert.

Groeten,
Marijke

ps: Kleine update: Zojuist aan mijn baas verteld. Schrok zich een ongeluk. Nu was er ineens wel over te praten. Er moeten dingen veranderd, zei hij.

Zou er nou niet iets bestaan waardoor de recruiters alle informatie op hun telefoon krijgen zodat wij gewoon ons werk kunnen doen?
Dat zal wel van niet, anders hadden ze dat vast al wel aangeschaft⿦


Zoeken op de site